22 01 2014

Informatiepunt Detentieverloop  IDV Detentieverloop klik  

25 09 2012

Informatiepunt Detentieverloop  IDV Detentieverloop klik  

24 09 2012

Landelijke Ressortelijke Organisatie   LRO Advies detentiefasering klik  

30 08 2012

Landelijke Ressortelijke Organisatie   LRO Advies detentiefasering klik  

10 03 2008

Ressortparket Den Haag, Verzoek processtukken klik  

07 02 2008

Tweede Kamer Strafmaat inzake Alan klik  

 

       

14 juli 2002

26 maanden na de dood van Alan. Hebben Yvon en wij besloten een aantal door ons ontvangen brieven van ( voor ons onbekende) mensen, cliënten van de fa. Henning waar Alan werkzaam was als uitvaartverzorger op deze website te plaatsen. Deze brieven en de vele andere uitingen en blijken van medeleven waren toen en zijn nog steeds een grote steun voor ons.  
     
 

 

Lieve familie van Alan Roos,

U kent mij niet maar ik wil u toch condoleren met het verlies van Alan. Ik heb hem leren kennen als Mijnheer Roos bij het overlijden van mijn man, was nooit ziek geweest maar bleef tegenover mij dood in z’n stoel zitten. Ik vertel u dit maar dit is mijn verdriet. Toen kwam de volgende ochtend Mijnheer Roos. Wat heb ik en mijn kinderen daar een steun aan gehad. 4 dagen was hij onze steun en toeverlaat. Alles tot in de puntjes geregeld. Vaak zeiden we tegen elkaar, zo’n tweede man bestaat er niet. Waarom moet zo’n lieverd dit lot treffen. Ik heb vandaag gehoord van de stille tocht als ik niet verhinderd was, had ik zeker meegelopen. Ik wens u heel veel sterkte toe de komende tijd,  ………… ………

 

 

 

 

Geachte, Via dit kaartje willen wij alle familie en collega’s van Alan heel veel kracht en sterkte toewensen. Alan was een groot voorbeeld voor ons allen in het begeleiden en steunen van nabestaanden. Het respect voor de overledene en nabestaanden. Hij was een jongen met het hart op de juiste plaats. Geschokt en geheel ontdaan waren wij dan ook bij op het nieuws te horen dat Alan op zo’n brute wijze uit ons midden is genomen. Tijdens het overlijden van onze moeder hebben wij Alan leren kennen. Hij heeft ons toen zo goed begeleid en bijgestaan dat wij hem daar heel erg dankbaar voor blijven. In onze gedachte blijft Alan voortleven. Nogmaals heel veel kracht toegewenst door……………….en……………………

 

 

 

Van……………. Op 14 maart 2000 verzorgde Alan Roos op voortreffelijke wijze de laatste tocht van onze zuster en schoonzuster. Wij zijn geschokt dat zo’n bijzondere persoonlijkheid dit is aangedaan. Zijn voorgaan in de stoet blijft ons voor altijd bij. Met medeleven…………..

 

 

 

Geachte familie Roos en collega’s firma Henning,

Mijn welgemeende medeleven gaat naar u uit. Wijzelf moesten vorig jaar als familie eveneens plotseling een 31-jarige verliezen en kennen derhalve de pijn en machteloosheid zelf. Uw Alan leerde wij in december j.l. kennen toen hij de begrafenis van onze moeder regelde. Ik heb toen enorme bewondering en respect voor hem gekregen, gezien zijn liefdevolle omgang met zijn (wij) cliënten, mede daardoor is onze herinnering aan haar begrafenis een waardige en respectvolle herinnering. Ik en mijn familie wensen u, dat de leegte die hij achterlaat vervuld wordt met de troost dat U zo’n geweldige zoon,  man,  broer en collega hebt gekend.

U oprecht sterkte wensend,………………….,    ……………

 

 

 

Lieve Alan,

Bedankt voor alles wat je voor me gedaan hebt, waarmee je me getroost hebt, met name de dingen rondom het overlijden van mijn man. Je weldadige uitstraling heeft me geholpen. Mijn zegen vergezelt je. Wel verdrietig, maar ik weet zeker dat,  ……..  and flights of angels sing ther to.

 

 

 

Beste vriendin, familie en vrienden van Alan, Volgende maand zal het drie jaar geleden zijn,

dat Alan mijn zoon, dochter en mij begeleid heeft

bij het overlijden van mijn man.

De wijze waarop Alan dit heeft gedaan, maakte op ons een diepe onuitwisbare indruk, tevens omdat Alan nog zo jong was. Dit alles heeft de rouwverwerking voor ons verlicht. Voor mij was

het of ik er die periode een tweede zoon bij had gekregen. U zult zich allen de schok kunnen voorstellen, die afgelopen week over ons heen kwam. Mensen kunnen het waarom niet bevatten.

Er schijnt een hogere macht te bestaan die vindt, dat Alan zijn taak op aarde, welke met zeer veel liefde en wilskracht vervuld is, heeft volbracht. Nu wacht de plaats, die Alan heeft verdiend, in een nieuwe wereld. Als men hieraan denkt, zult u allen zeker de steun en kracht ontvangen om u door deze moeilijke periode te slaan. Van harte wens ik u, als vriendin en nabestaanden, veel sterkte.

Nooit zal ik Alan vergeten, hij was iemand waarvan ik ware kracht heb ontvangen. ……………….

 

  

 

Aan de nabestaanden van Alan Roos, Erg geschokt zijn wij door het overlijden van Alan. Wij hebben hem in 1999 leren kennen na het overlijden van mijn moeder in Egypte. Toen mijn vader 1 januari ook overleed hebben wij dan ook specifiek naar Alan gevraagd. Hij was zijn verjaardag aan het vieren in Valkenburg. Hij was zo begripvol, zo meelevend, mijn vader mocht hem erg graag. Hoewel wij Alan alleen kennen via zijn werk is het voor ons onbegrijpelijk dat op zo’n manier een einde aan zijn jonge leven is gekomen. Wij waren allemaal van slag toen wij het hoorde. Hij heeft ons erg gesteund na het overlijden van mijn ouders. Woorden schieten tekort ik wens u allen heel veel sterkte bij dit grote verlies……………………

 

 

Aan de familie van Alan.

Alan – tot 26 februari 2000 kende ik Alan niet. Toen overleed mijn zuster, 84 jaar oud, haar leven was dus afgesloten. Toch droefheid en gemis…..  Alan kwam…. Een knappe verschijning, die prettig aandeed. Op keurige wijze heeft hij alles geregeld. Toen kwam de uitvaart… Alan zag er onberispelijk uit!! Hij liep voor de stoet uit. Op een of andere wijze troostte mij dat. Gedurende de hele dienst was Alan daar, niet alleen uit hoofde van zijn functie. Hij was er met een blik van bemoediging, met een uitgestoken hand, met een lachje toen er even iets mis ging (niet door hem!). Hij was een onuitgesproken steun! Verleden week (ik moest het een en ander weten over een rekening) had ik hem nog aan de telefoon. Ik vroeg hem onze dank over te brengen voor de keurig verzorgde uitvaart en zei toen: “Alan ik hoop nog een poosje te leven, maar ik hoop ook, als het zover is, dat jij dan ook voor mij uitloopt!” Alan antwoordde: “Dat zal ik heel graag voor u doen!” Die hoop van mij zal niet in vervulling gaan…. En nu? Moest die mooie en lieve jongen zo aan zijn einde komen? Dit is onbegrijpelijk! Er zullen vele woorden tot U gesproken worden, ze zullen goed bedoeld zijn, net als deze. Misschien zullen ze U toch een beetje troosten, nu of later.

Veel sterkte toegewenst en moge God U nabij zijn! …………..

 

 
 
     

Referenties m.b.t. Alan's werk.

Zondag 14 juli 2002 heeft Yvon gekozen en verzocht een aantal door Alan ontvangen brieven van ( voor haar onbekende ) mensen, cliënten van de fa. Henning waar Alan werkzaam was als uitvaartverzorger, toe te voegen op deze pagina.

 

 

 

 

 

Beste Alan,
Ik wil je bedanken voor de manier waarop je alles geregeld hebt tijdens het afscheid van mijn vader……….
Ik weet wel, het is je vak, maar uit jouw optreden sprak een betrokkenheid en invoelend vermogen waardoor wij ons op ons gemak voelden. Ook tijdens alle chaos, gillende kinderen, bleef jij geduldig en zette alles voor ons op een rijtje. Tijdens mijn werk als verpleegkundige heb ik vaak met personeel uit rouwcentra te maken. Ik vond ‘jullie’ altijd maar een vreemd beroep hebben. Besef nu pas hoe belangrijk jullie zijn voor de familie en hoe moeilijk het moet zijn. Er zijn veel vaardigheden voor nodig om dit goed te doen, organisatorisch sociaal / communicatief enz. die jij volgens mij uitstekend beheerst.
Wat ik bijzonder waardeerde is dat jij mij mijn eigen (moeilijke) keuzes liet maken. Dat ik ondanks jouw advies toch besloot eerst nog mijn vader te zien, terwijl de kist al gesloten moest worden. ( met alle respect en begrip voor jouw advies, ik heb daar overigens geen spijt van). Bedankt, je bent een echte professional.
(Ik weet trouwens nu wat je gedaan hebt met het condoleance register, dat vind ik erg lief van je.)
Ik meende het ook echt toen ik zei: “Een vriend had het niet beter kunnen doen!”
Succes met je werk verder,…………………

 

 

 

 

 

 

(oktober 1997) Geachte heer Roos,
De kinderen en ik hebben u na de crematie van mijn man………. direct persoonlijk bedankt voor uw uitstekende begeleiding. Lange tijd ben ik niet in staat geweest mijn gevoelens aan het papier toe te vertrouwen. Onze vele lieve buitenlandse vrienden en ook de cardioloog van mijn man heb ik nu per brief bedankt voor het medeleven. Maar de wijze waarop u ons heeft begeleid en gesteund, was voor ons een bijzondere belevenis, waardoor de bewuste dag van de crematie ons lichter is gevallen dan voorzien.
Al is het misschien een wat late reactie maar ook u wil ik nogmaals onze erkentelijkheid en dankbaarheid betuigen. Zoals de kinderen al opmerkte; voor uw beroep bent u in de wieg gelegd of als ’t ware, “uitverkoren”. Vergeten zullen we deze episode uit ons leven nooit. Alles in acht genomen gaat het ons goed. Verdriet blijft verdriet! Wij wensen u het allerbeste, met dank ook uit naam van………en………

 

 

 

(januari 1998) Beste Mijnheer Roos,
Na persoonlijke dankzegging zou ik u bij deze nogmaals willen bedanken voor het in statie voorrijden en de buitengewone goede verzorging en begeleiding van de crematie van mijn man. Mede door uw medewerking en gemeende bereidwilligheid (en het vergeten van de tekeningen van onze kleinzoon) hebben wij zeer intiem nog een keer afscheid kunnen nemen. Wat ben ik blij met uw advies om waxine lichtjes neer te zetten in plaats van kaarsen. Zo sfeervol, niemand had dit eerder gezien.
Mijnheer Roos nogmaals mijn dank met vr.gr………………
.

 

 

 

(februari 1998) Geachte heer Roos,
Langs deze weg willen wij u bedanken voor de correcte wijze waarop u de uitvaart van mijn vader,………, heeft verzorgd. Wij complimenteren u voor de wijze waarop u de nodige zaken heeft geregeld en ons van het begin af aan heeft ondersteund. De zorg van u en uw collega in de rouwkamer, gaf de familie een goed gevoel in deze moeilijke dagen. Namens……………en overige familie.