KRANTEN berichten m.b.t. de moord op Alan

 Terug naar kranten knipsel overzicht  <<<

 

Artikel uit Haagsche Courant van 12-03-2001                 Hoofdverdachte omschreven als ’gevaarlijke gek’

 

door Dennis Mulkens

(foto Theo Bohmers

Het is nog maar zeer de vraag of er tijdens de rechtszaak tegen de verdachten van de Loosduinse dubbele moord duidelijkheid komt over het motief. De hoofdverdachte zegt niets.

 

Op de plek waar Daan en Alan werden gevonden, werd door familie een herdenkingsplek ingericht. Morgen begint de rechtszaak tegen de hoofdverdachten van de dubbele moord.

 

De politie hoort tijdens het onderzoek naar de Loosduinse moordzaak vele tientallen mensen om achter de waarheid te komen van het drama. Een van hen is Tommix, zoon van hoofdverdachte Kobus. Hij wijst zijn vader aan als degene die heeft geschoten in de auto waarmee de beide slachtoffers een lift is aangeboden.
 

Tommix zou achter het stuur hebben gezeten, met naast zich Alan. Achterin zitten Kobus en Daan, aldus de jongste verdachte. In een verhoor zegt hij: "Ik weet niet waarom hij schoot. De stemming was lollig. Ineens richtte hij zijn wapen op het hoofd van die blonde jongen (Daan de Blok, red.). Die begon te lachen. Hij dacht aan een geintje". Even later klinkt een schot.
"En jij ook maar effetjes gelijk", hoort de bestuurder zijn vader een paar seconden later zeggen tegen Alan Roos, die volgens de lezing van de jongste verdachte niets in de gaten heeft. "Ik wilde nog wat uitroepen. Maar er kwam geen geluid uit mijn mond". Er volgt een nieuw schot door het hoofd van een passagier die even eerder is ingestapt na een bezoek aan de <O> aan de Wijndaelerweg.
Glazenwasser Daan en uitvaartbegeleider Alan ontmoeten elkaar daar sinds lange tijd. Beide slachtoffers worden door vrienden en kennissen als aardige jongens omschreven. Met de verdachten bestaat geen enkele relatie, zo leert het politieonderzoek. De vier zien elkaar volgens de zoon voor het eerst die avond in de disco, waar in amicale sfeer wordt gesproken over een bezoekje aan De Schele Indiaan, een zaak die inmiddels door de gemeente is gesloten in verband met drugshandel.
Na de schoten dirigeert de vader zijn zoon, volgens de lezing van de jongste, richting de parkeergarage bij het Arnold Spoelplein. "Als je hier niet over zwijgt, kun je erbij gaan liggen", zou de hoofdverdachte zijn zoon hebben toegebeten.
De twee slepen de lichamen daarna uit de auto. De zoon zit inmiddels weer in de auto als hij de vader nogmaals hoort schieten. Ook zou de 51-jarige zich hebben ontfermd over een later nooit meer teruggevonden bankpasje van Alan Roos. De zoon verklaart later dat hij doodsbang was, ter plekke in zijn broek plaste. "Ik ben geen dader. Ik ben een slachtoffer. Nu nog voel ik soms de hete loop op mijn achterhoofd". De politie ontdekt op de parkeerplaats een peuk, die blijkens DNA-onderzoek van de zoon is.
 

Gestolen auto
 

Tegenover de pratende zoon staat een zwijgende vader. De man is na zijn aanhouding vele malen gehoord, maar laat niets los over de gebeurtenissen in de nacht van 14 mei. Hij houdt het erop dat hij op stap is geweest in de stad, dat zijn auto is gestolen en dat hij in een taxi is thuisgebracht. De man doet de volgende morgen vroeg aangifte van diefstal. Het gaat om de auto die kort na de moorden uitgebrand wordt aangetroffen bij het Dekkershoekje, vlak naast het woonwagenkamp aan de Escamplaan. De verblijfplaats van beiden in die dagen. De zoon woont daar na zijn vrijlating in maart nog maar sinds kort. In totaal wel tien keer heeft hij voor perioden van drie tot tien maanden gezeten.
Uit het dossier komt de 51-jarige naar voren als een gevaarlijke gek. Althans, zo wordt hij omschreven door mensen die hem kennen.
Op 16-jarige leeftijd wordt Kobus voor het eerst vader. Daarna volgen nog vijf kinderen, voortkomend uit drie relaties. Tommix is de zoon uit een tweede relatie. "Hij is een psychopaat", zegt iemand van het kamp tegen de rechercheurs over Kobus. De man heeft recent vier jaar gezeten voor een overval. Een wapenfeit dat hij opbiecht bij zijn nieuwe vriendin. Tegenover haar zou hij in augustus hebben gezegd dat hij twee, drie maanden geleden iets heeft geflikt. Een opmerking die door de politie in vette letters in de rapporten wordt afgedrukt.
Van dit soort verklaringen moet de politie het hebben bij het rondbreien van het bewijs. Zo zou Kobus tijdens een rookpauze tussen de verhoren in hebben gezegd dat hij zich nog wel tien keer had bedacht als hij op dat moment zijn huidige vriendin zou hebben gehad.
Ook liggen er belastende verklaringen van een voormalige schoonzus van Kobus, die met haar ex-man, alias Grote Tom, ook op 3 oktober wordt aangehouden en dan direct begint te verklaren. De twee zouden er weet van hebben gehad dat er iets ergs is gebeurd en zouden bloed hebben gezien in de auto die even later in vlammen opgaat. De verslaafde schoonzus zou dit ook hebben doorgebrieft aan een arts die vanwege zijn beroepsgeheim besluit te zwijgen. Ook een andere relatie uit het hulpverleningscircuit zou al snel door haar op de hoogte zijn gebracht.
Op het kamp lijken de vermoedens ook toe te nemen. Op 11 juli, zo staat in de rapporten, krijgt de Criminele Inlichtingen Dienst van politie Haaglanden informatie binnen over de bewuste familie. Bronnen worden verder niet genoemd in het dossier.
 

Afluisteren
 

De verdachten worden dan nog niet aangehouden, maar wel intensief geschaduwd. De politie heeft ze al veel eerder in beeld want al enkele dagen na de dubbele moord wordt toestemming gegeven om de telefoon van Kobus als eigenaar van de uitgebrande auto af te luisteren.
Op de taps, ook die later in het Huis van Bewaring zijn opgenomen, wordt niet uitvoerig over de zaak gesproken door de verdachten die vaak door hun Bargoense taalgebruik slechts met een begeleidende woordenlijst zijn te volgen. Opvallend is wel een gesprek van Tommix met zijn vriendin waarin hij de mogelijkheid bespreekt de rol van zichzelf en zijn vader - uit liefde voor zijn oma - om te draaien. De politie houdt er ook lange tijd rekening mee dat de zoon heeft geschoten. Mensen met mobiele telefoons laten vaak sporen na. Over de vrouw wordt duidelijk dat ze in de omgeving verbleef en dat ze heeft gebeld na de moorden. Van de vader en zoon zijn minder gegevens bekend, omdat de telefoonmaatschappij ze niet kan leveren. Zo is niet eenvoudig vast te stellen hoe de fatale rit met de Ford Sierra is verlopen.
In een uitvoerig verhoor ergens in december reconstrueert de zoon, dat na een met drank overgoten stapavond in de Haagse binnenstad zes familieleden en vrienden in een auto naar de <O> zijn gegaan. Grote Tom ziet daar dat Kobus een kwaaie dronk heeft en adviseert zijn neef om zijn vader mee naar huis te nemen. Met de taxi gaan de twee naar het kamp, waar vader en zoon besluiten in de stad de Ford van Kobus op te halen om vervolgens weer terug te keren naar de <O>. Daar zouden ze Daan de Blok en Alan Roos hebben opgewacht om na een kort bezoekje aan het kamp Loosduinen in te draaien.
Waar even later dodelijke schoten klinken.