KRANTEN berichten m.b.t. de moord op Alan

 Terug naar kranten knipsel overzicht  <<<

 

Artikel uit Haagsche Courant van 16-01-2002                 'Loosduinse moorden': geen beste dag voor verdachte

 

door René van Leusden

Den Haag – Het was gisteren voor het gerechtshof in Den Haag geen beste dag voor de 52-jarige Kobus R., hoofdverdachte van de 'Loosduinse moorden'.

 

Mr. B. Martens, raadsman van

verdachte Kobus

Van de acht getuigen die ter zitting werden gehoord, was er helemaal niemand die een goed woordje voor hem deed. Sommige verklaringen waren zonder meer belastend, andere gaven meer een beeld van de persoon. Zo noemde zijn 42-jarige ex-schoonzus hem een 'sadist': "Alle vrouwen die hij heeft gehad zijn in een blijf-van-mijn-lijfhuis terechtgekomen". Maar de slechtste dienst bewees hem zijn eigen zoon en medeverdachte Wilhelm, bijgenaamd Tommix. De 31-jarige zoon wees kort na hun aanhouding in oktober 2000 tijdens een politieverhoor zijn vader aan als de man die op de vroege 14de mei 2000 Alan Roos (31) en Daan de Blok (22) had doodgeschoten. Het gesprek was opgenomen en op verzoek van Tommix' raadsman mr. R.Frijns werd de twee uur durende geluidsopname gisteravond in de
rechtszaal afgedraaid. Zo konden ook de in de zaal aanwezige nabestaanden en de talrijke andere belangstellenden, die in een andere rechtszaal het proces op een videoscherm volgden, voor het eerst beluisteren hoe dat verhoor was verlopen. Ze hoorden een hevig geëmotioneerde Tommix op het politiebureau van Loosduinen vertellen hoe slecht zijn vader tegen drank kan. "En hij had die avond zóveel gedronken. Daarom vroeg hij of ik wilde rijden". Tommix barst als hij zijn relaas doet meermalen in huilen uit. Niet alleen op het bandje.  Ook in de rechtszaal maakte Tommix plotseling een aangeslagen indruk. Hij zat diep voorover en wendde zijn gezicht van de zaal af. Zijn vader was op dat moment al terug naar het huis van bewaring; hij wilde niet bij het luisteruurtje aanwezig zijn. De man werd vorig jaar door de rechtbank tot 18 jaar veroordeeld. Hij ontkende en deed er verder, net als gisteren, het zwijgen toe. Zijn zoon werd tot 14 jaar veroordeeld. "M'n vader heeft het gedaan", zegt Tommix op het bandje. "Ik hoorde ineens die knallen. Ik zat achter het stuur. Ik denk: Ik ben er ook geweest''. Vader en zoon hadden Daan en Alan na een nachtje feesten in discotheek de 'O' een lift aangeboden.  Tommix op het bandje: "Ik kende ze helemaal niet. Of m'n vader ze kende weet ik niet". De rit ging eerst naar het woonwagenkamp aan de Escamplaan, waar vader en zoon woonden.

Vader Kobus wilde daar een tweede pistool ophalen, want hij had er al één bij zich. Met z'n vieren zouden ze nog verder gaan stappen. Maar
toen de Ford Sierra nauwelijks een kilometer van het kamp verwijderd was, schoot vader, die op de achterbank zou hebben gezeten, Alan en Daan 'zomaar' door hun hoofd. "Je ken het je niet voorstellen", snikt Tommix. "En waarom? Waarom?" De slachtoffers werden in een parkeergarage in Loosduinen uit de auto gesleept, waar Kobus de twee een
'genadeschot' gaf. Tommix vertelt ook emotioneel hoe hij daarna in opdracht van pa bij het Dekkershoekje probeerde de met bloed besmeurde auto in brand te schieten om alle sporen uit te wissen. Uiteindelijk lukte het de auto met een jerrycan vol benzine in brand te steken. Ook als Tommix wordt geconfronteerd met het feit dat hij op het graf van een van de slachtoffers een 'bloemetje' heeft gelegd, raakt hij geëmotioneerd. Mr. B. Martens, raadsman van Kobus, had de opname al eens gehoord en was er niet van onder de indruk. Ook de nabestaanden namen Tommix' verdriet niet serieus. De rechtszaak wordt op 19 maart voortgezet.